De Duitse vastgoedbelegger Deka Immobilien ziet vooralsnog geen gevolgen voor zijn twee Nederlandse Mövenpick-hotels, ondanks de financiële problemen bij exploitant Revo Hospitality Group en een huurconflict dat inmiddels bij de rechter is beland. Dat laat Deka desgevraagd weten aan Vastgoeddata.
De kwestie past in een bredere reeks juridische conflicten tussen Deka en hotelhuurders in Nederland. Eerder voerde de belegger al rechtszaken over huurschulden bij het W Hotel Amsterdam en Park Centraal. Nu draait het conflict om de Mövenpick-hotels in Amsterdam en Den Haag, waar een huurachterstand van circa €4 miljoen is ontstaan. De hotels zijn eigendom van Deka en worden geëxploiteerd door een Nederlandse dochteronderneming van Revo Hospitality Group. Revo, voorheen HR Group, exploiteert in Nederland zes hotels: de twee Mövenpick-hotels, drie Wyndham-hotels en één Ibis-hotel. De groep vroeg in januari surseance aan bij een rechtbank in Berlijn.
Volgens Deka blijven de bestaande huurovereenkomsten voor de twee Mövenpick-hotels in deze fase van kracht. ‘Wij verwachten op dit moment dat de huurovereenkomsten van kracht blijven’, laat de belegger weten. Op de vraag of Deka gevolgen verwacht voor de huurinkomsten, het assetmanagement of de waardering van de hotelobjecten, antwoordt de belegger dat het geen impact verwacht.
Daarmee probeert Deka de zorgen rond de Nederlandse hotelobjecten te nuanceren. De onderliggende huurverplichting voor de twee Mövenpick-hotels loopt tot het jaar 2052 en vertegenwoordigt een totale verplichting van €281 miljoen. De reguliere huur bedraagt jaarlijks €7,3 miljoen. Deka wil verder niet inhoudelijk reageren op de lopende insolventieprocedure rond Revo Hospitality Group. Wel bevestigt de belegger dat zijn verklaring specifiek betrekking heeft op de Mövenpick-hotels in Amsterdam en Den Haag.
Voor de hotelsector onderstreept de zaak dat de nasleep van de coronaperiode, hogere kosten en kwetsbare exploitatiemodellen nog altijd kunnen doorwerken in vastgoedposities. Hoewel de hotelmarkt operationeel op veel locaties is hersteld, blijft de verhouding tussen langlopende huurcontracten, exploitatiemarges en financieringsdruk een aandachtspunt voor institutionele vastgoedeigenaren.