Bas Tolmeijer laat mij binnen in de voormalige Koepelgevangenis in Arnhem. Tijdens de rondleiding maakt de binnenruimte direct indruk. Langs de ronde wanden liggen galerijen met oude celdeuren. Daarboven overspant de koepel een hal van ruim dertig meter hoog. Hier wil de hotelondernemer 137 kamers realiseren, met horeca, vergaderfaciliteiten en werkplekken. De voormalige gevangenis moet een bestemming worden waar Arnhemmers en hotelgasten vrij kunnen binnenlopen.
Voor de geboren Arnhemmer heeft de herontwikkeling een persoonlijke betekenis. Tegelijk moet het project passen binnen de financiële mogelijkheden van Q Hospitality Group. Tolmeijer wil verder groeien met een combinatie van eigen vastgoed, gehuurde hotels en nieuwe aandeelhouders.
Q Hospitality Group kondigde in juli een aandelenemissie van circa €20 miljoen aan en in november begint volgens hem een nieuwe kapitaalronde. Inmiddels lopen er meerdere biedingen. Drie tot vier hotelovernames per jaar vindt hij een passend tempo, maar ook voor een fusie staat hij open.
Van afwassen op een kratje naar een hotelgroep met zeshonderd medewerkers
De horeca begon voor Tolmeijer boven het Sonsbeek Paviljoen. Daar werd hij geboren, boven het restaurant dat eerst zijn opa en daarna zijn vader exploiteerde. Als twaalfjarige hielp hij met de afwas. Zijn vader gaf hem een kratje om bij de vaatwasser te kunnen. Later volgde de hotelschool in Maastricht, waar hij naar eigen zeggen ook het bourgondische leven ontdekte. Bij beursgenoteerde ondernemingen volgden leidinggevende functies en veel reizen. Het werk beviel, de afwezigheid thuis steeds minder. ‘We hebben vier kinderen. Ik miste de kinderen te veel. Ik wilde meer in Nederland werken.’ Tolmeijer begon daarom in 2001 voor zichzelf samen met Francesco Monaco, nog altijd zijn zakenpartner en volgens Tolmeijer onmisbaar vanaf het eerste uur.
Met zijn compagnons bouwde hij Apollo Hotels op, dat in 2018 aan Fattal werd verkocht. Bij Q Hospitality Group combineert hij die ervaring met zijn oordeel over de mensen die een hotel moeten leiden. ‘Horeca blijft natuurlijk toch een vak met mensen.’ Q Hospitality Group telt inmiddels negen locaties en ongeveer zeshonderd medewerkers. Tot de portefeuille behoren onder meer Hotel Haarhuis, Thermae 2000, De Beyaerd, Kasteel Engelenburg en Kasteel De Essenburgh. City Hotel Gouda en de Nijmeegse boutiquehotels MANNA en Blue kwamen er in 2025 bij. Deze zomer volgde de exploitatie van Hotel Monastère in Maastricht. Daarnaast heeft Q Hospitality Group een belang in The Diamond Amsterdam. Quality Lodgings, een collectief van ruim 130 onafhankelijke hotels in 8 Europese landen, vormt een afzonderlijke activiteit binnen de groep.
De hotels houden hun eigen naam en karakter. Schaalvoordelen zoekt Tolmeijer in gezamenlijke marketing, verkoop, administratie en personeelszaken. Lokale directeuren krijgen veel vrijheid. Hun aanpak bepaalt volgens hem of de eigenheid van een hotel overeind blijft. Het managementteam van dertien mensen participeert in de onderneming. Wie zich heeft bewezen, kan aan een participatieprogramma deelnemen. Dat draagt volgens Tolmeijer bij aan het lage verloop in de top. Groei biedt medewerkers bovendien de mogelijkheid door te stromen en zelf een hotel te leiden. Voor overnames leidt Q Hospitality Group intern mensen op die de organisatie en haar systemen kennen. De centrale overhead bedraagt volgens Tolmeijer ongeveer 2% van de omzet. Zijn omgang met personeel komt ook terug in kleine keuzes. Bij groepsfoto’s staat hij naar eigen zeggen achteraan of aan de zijkant, zodat de medewerkers de zichtbare positie krijgen. Ook bij persoonlijke problemen wil hij betrokken blijven. De lokale verantwoordelijkheid vraagt volgens hem om vertrouwen in de directeur en het team.
Vastgoed kopen waar het kan en huren waar de rekensom klopt
De acquisitiestrategie richt zich op de vijftig grootste Nederlandse steden. Voor een bijzondere mogelijkheid daarbuiten blijft Tolmeijer openstaan. In eigen land ziet hij voldoende kansen voor verdere uitbreiding. Q Hospitality Group koopt bij voorkeur hotels waar nog veel te verbeteren valt. Renovatie en een betere exploitatie moeten waarde toevoegen. Hotel Haarhuis in Arnhem is volgens Tolmeijer na de investeringen sinds ongeveer twee jaar weer marktleider in de stad en omgeving. ‘We investeren heel veel in panden om ze mooi te maken. Daar haal ik ook mijn plezier uit.’
Noodzakelijke investeringen uitstellen om meer geld aan een hotel te onttrekken, spreekt hem niet aan. ‘Ik haal er geen lol uit om iets af te laten trappen en er geld uit te pompen. Dan zou ik morgen stoppen.’ Bij de meeste hotels bezit Q Hospitality Group zowel het vastgoed als de exploitatie, zegt hij. Dat maakt ingrepen eenvoudiger: de onderneming hoeft veranderingen niet eerst met een verhuurder af te stemmen. De keerzijde is de kapitaalbehoefte. ‘Met relatief weinig hotels heb je natuurlijk een enorme balans. Dat remt je groei een stukje, want er gaat gewoon echt heel veel kapitaal in zitten.’ Tolmeijer zoekt daarom een verhouding waarin eigen vastgoed minstens ongeveer de helft vertegenwoordigt, met een voorkeur voor iets meer bezit. Gehuurde hotels maken snellere uitbreiding mogelijk. Daar staan vaste huurverplichtingen tegenover die ook tijdens een crisis blijven bestaan. Bij de lopende biedingen zitten zowel huurconstructies als aankopen inclusief vastgoed.
Q Hospitality Group verwierf City Hotel Gouda via Léon Dijkstra, een van de grotere aandeelhouders van de groep. De overname verliep in twee stappen, met aandelentransacties op 9 mei en 1 oktober 2025. Volgens Tolmeijer had Dijkstra al een belang in het hotel voordat hij het volledig overnam en vervolgens bij Q Hospitality Group onderbracht. ‘Die heeft alles gekocht en doorverkocht aan ons, ingebracht bij ons.’ Het hotel met 101 kamers kwam over van European Hotel Capital. Door het bij de bestaande management- en ondersteuningsorganisatie onder te brengen, kan Q Hospitality Group schaalvoordelen behalen. Tolmeijer noemt het daarom een logische overname.
Bij Monastère in Maastricht ligt de structuur anders. Q Hospitality Group nam afgelopen zomer de exploitatie over van Vondel Hotels, terwijl het vastgoed bij Pantelis Group bleef. Het voormalige klooster aan de Boschstraat telt 52 kamers en suites. Maastricht past bij de gewenste aanwezigheid in grotere steden. Vondel wilde zich juist verder op Amsterdam concentreren. De overname financierde Q Hospitality Group uit eigen middelen. Tolmeijer wil er nog een volwaardig restaurant aan toevoegen. Bij investeringen in gehuurde gebouwen zijn de afspraken met de eigenaar bepalend. Tolmeijer werkt met contracten op basis van het ROZ-model en lange looptijden om investeringen terug te verdienen. Als voorbeeld noemt hij dertig jaar vast met tweemaal tien jaar verlengingsmogelijkheid. Ook de resterende looptijd bij een overname telt mee.
De huurindexatie wil hij begrenzen, bijvoorbeeld op 2% tot 3%, of door stijgingen boven een afgesproken grens te delen. De voorwaarden verschillen per hotel. Zo moet Q Hospitality Group voorkomen dat hoge inflatie de huur sneller laat stijgen dan de exploitatie kan opvangen. In de bestaande portefeuille blijven investeringen nodig. Voor onderhoud rekent Tolmeijer met ongeveer 4% van de omzet. Daarnaast maakt hij onderscheid tussen kosten voor toekomstige ontwikkelingen, zoals architecten en vergunningen, en investeringen die direct extra bedrijfsresultaat moeten opleveren. Bij die laatste categorie noemt hij een beoogde extra EBITDA van minstens 15% van het investeringsbedrag als reden om door te pakken. Bij wellnesshotel Thermae 2000 in Valkenburg zijn twaalf luxe suites gerealiseerd en is het aantal restaurants teruggebracht van vier naar drie. Daarnaast werkt Q Hospitality Group aan een grottensauna onder de heuvel. Het vergunningstraject loopt volgens Tolmeijer al zes jaar. Ook bij een bestaand bedrijf kan ontwikkeling veel geduld vragen.
Nieuw kapitaal vraagt rendement en geduld bij de Koepel
De groei van Q Hospitality Group steunt op bankfinanciering en terugkerende kapitaalrondes. Een belangrijke stap volgde in 2024 met de komst van Garden Capital Group, het investeringsbedrijf van Dijkstra. Q Hospitality Group maakte de samenwerking in november van dat jaar bekend. Garden nam de aandelen van medeoprichter Willem-Jan van den Dijssel over. Tegelijk stortten aandeelhouders aanvullend geld op nieuw uitgegeven aandelen. De ervaring van de voormalige Eden Hotels-ondernemer is voor Tolmeijer minstens zo relevant als het kapitaal. ‘Je hebt heel veel knowhow, zowel bij de raad van commissarissen als bij aandeelhouders.’ In maart 2026 stelde Q Hospitality Group een raad van commissarissen aan met Jan ten Kate als voorzitter, naast Marcel Hielkema en Jojanneke Goedings. Overnames en grote projecten bespreekt Tolmeijer eerst binnen de directie. Hij wil dat het team achter de keuze staat voordat een voorstel naar commissarissen en aandeelhouders gaat. Als de overige directeuren zijn plan niet steunen, zet hij het niet door. Meer overleg kan zijn bewegingsruimte verkleinen, erkent hij, maar maakt de onderneming minder afhankelijk van zijn eigen oordeel. ‘De tucht van de onderneming wordt beter.’ Ervaren aandeelhouders, toezicht en goede verslaggeving moeten ook nieuwe investeerders vertrouwen geven. Voor 2026 sprak Q Hospitality Group in juli een omzetverwachting uit van circa €50 miljoen, met een verwachte EBITDA van ongeveer €9 miljoen. Naast financieel rendement biedt de groep aandeelhouders voordelen bij de eigen bedrijven, waaronder volgens Tolmeijer 50% korting. Hij omschrijft dat als ‘plezierdividend’.
Het rendementsdoel voor investeerders ligt volgens Tolmeijer op 15%. ‘Dat is leveraged’, zegt hij erbij. Het gaat daarmee om een doelstelling waarbij financiering met vreemd vermogen meespeelt. Volgens hem haalt Q Hospitality Group het beoogde rendement tot dusver over de combinatie van activiteiten. Dat betekent niet dat ieder afzonderlijk hotel dezelfde opbrengst moet leveren. Voor de financieringsstructuur hanteert hij een ondergrens: Q Hospitality Group probeert de solvabiliteit boven 40% te houden. Daarnaast maakt de onderneming met banken afspraken over de verhouding tussen schuld en EBITDA. Het aanvullende kapitaal komt van aandeelhouders. Tolmeijer zegt dat banken momenteel ruimte bieden voor uitbreiding, maar rekent erop dat hun houding bij economische tegenslag kan veranderen. Hij heeft naar eigen zeggen zeven crises meegemaakt. Bij het uitbreken van corona nam hij vrijwel direct contact op met de bank om de gevolgen te bespreken. De ervaring heeft hem geleerd rustig te blijven en vroeg afspraken te maken. In de Koepelgevangenis moeten het hotel, conferentiezalen, escape rooms, werkplekken en een restaurant met terras samenkomen. Tolmeijer noemt ook een parkeergarage voor 120 auto’s. Rond het monumentale deel komen woningen. Q Hospitality Group werkt samen met NEST Ontwikkeling, het samenwerkingsverband van Nijhuis Bouw, Explorius en Ter Steege.
Het toekomstige hotel vraagt een andere voorbereiding dan de overname van een draaiend bedrijf. Monumentaal vastgoed brengt beperkingen en onverwachte kosten mee. Tolmeijer noemt onder meer asbest en kostbare ingrepen aan daken. Subsidies kunnen helpen bij de instandhouding, maar nemen de noodzaak van een haalbare exploitatie niet weg. Nieuwbouw en herontwikkeling kunnen bovendien zo lang duren dat Q Hospitality Group voor verdere groei vaak liever bestaande hotels overneemt. De Koepel zal volgens hem moeilijker het rendementsdoel van 15% halen dan sommige andere onderdelen van de groep. Daar staat voor hem de betekenis van het project voor Arnhem tegenover. Zolang het totale resultaat voldoende blijft, kan de onderneming zo’n verschil dragen. De beoogde bouwstart rond 2028 en opening in 2030 laten zien hoeveel tijd daarmee gemoeid is.
Twijfel houdt hem naar eigen zeggen zelden lang bezig. Als een besluit verkeerd uitpakt, wil hij dat erkennen en ervan leren. Die houding verlangt hij ook van zijn mensen. Beslissingen nemen hoort bij verantwoordelijkheid, net als het accepteren dat een deel anders uitpakt dan voorzien. Onder de koepel is de afstand tussen plan en uitvoering zichtbaar. De galerijen en celdeuren zijn er al. De hotelkamers en het dagelijkse werk van een hotelteam moeten nog volgen. Voor Tolmeijer zit het plezier in een gebouw verbeteren en de mensen vinden die er een goed bedrijf van maken. Of de groep uiteindelijk twintig of vijftig hotels heeft, bepaalt voor hem niet het succes. ‘Wat mij drijft, is met leuke mensen mooie dingen bereiken.’